Sazetak

Abstract:

Ovaj kratki tekst je i podsjetnik i priznanje moje duboke zahvalnosti prijateljstvu koje mi je Rusmir Mahmutćehajić udijelio tokom dvadeset pet godina. Moj prijatelj ne samo da je zadržao jedno nepogrešivo prijateljstvo prema meni, već me je tako naučio šta prijateljstvo znači kroz lični odnos kroz koji živi. Zbog okolnosti našeg prvog susreta, vremena žaljenja nakon genocida, kada je pomirenje bilo jedini način nade, ovo prijateljstvo je već izašlo iz političkog okvira i dovedeno u pitanje politikom. Time je otvorilo i pitanje suštine politike i njene faktičke ekonomije i neophodnosti prijateljstva i kao otpora politizaciji, a ipak nemoguće iza toga daje politici njen horizont i ograničenost.

Ključne riječi: prijateljstvo, politika, klanje, nasilje, žrtva, zlo, država, otpor, filozofija, umjetnost, arhitektura, rekonstrukcija